yen aku dhong lungguhan
dheke kang dadi seksi
yen aku dhong miwir lintang
dheke iku kang ngancani
yen aku dhong takon werdine urip
dheke kang ngewangi ngudharai
yen aku dhong tak tik tak tik
dheweke ora lungsi ngguyoni
lan setia ngandhani terusna kang
menawa ana asile kena nggo tuku kotang
ora ana wong cubriya.
Semarang, 20 Mei 1996 (Pustaka Candra. Edisi 197 1996/1997)
Kalabendu
tak sengguh kala bathara wus lebur
kisas karo bathara wisnu duk ing nguni
nanging tibake kok ora
abad nuklir lan globalisasi kok ya kaya-kaya
anake kalabendu
jalaran sajake dhengah uwong during siap mecak
yen wus siaga ngono ya no problem
balik sing during kok ya kaya gantine kalabendu
apa jangkane kalatidha tukul meneh
mandi tenan sabdane R. Ng. Ronggawarsito
kapan-kapan wae kalabendu bisa tukul maneh
anggere titah nora waspada
lan mung nuruti hawa.
Semarang, 12 April 1994 (Pustaka Candra. Edisi 193 1996/1997)
Timbang Mbentoyong
timbang mbentoyong mikir butuh
ambok luwih becik sendhonan
sendhon mbalung geni ngono dol … dol
mbalung geni mas … mbok menawa
tahun iki mas … aku bisa
mbalung gheni mas … mbok menawa
tahun ngarep mas … aku mulya
mbalung geni dhik … mbok menawa
aku kowe dhik … ora rekasa
mbalung geni dhik … mbok menawa
globalisasai dhik ra gawe kuciwa
mboke kampret mas … mbok menawa
muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala
oh hiya cocok-cocok
wis … wis mengko yen kelantur-lantur dhik
Semarang, 12 April 1994 (Pustaka Candra. Edisi 193 1996/1997)
Aja seneng ngumpetake dalan
dadi guru aja seneng ngumpetake dalan
dimen muride ndalan
dadi wong gedhe aja seneng ngumpetake dalan
dimen tembayatan ndalan
dadi dagang aja seneng ngumpetake dalan
dimen nora kepedhotan dalan
dadi wong taniaja ngumpetake dalan
dimen asile kena wareg dipangan
dadi panderek aja seneng ngumpetake dalan
mengko yen malah bingung tubrukan
dadi pepuntone atur
kabeh kabneh aja seneng ngumpetake dalan
mengkone mundhak kedrawasan
mudheng ra lurrr.
Semarang, 20 Mei 1996
(Pustaka Candra. Edisi 197 1996/1997)4
Timbang Mbentoyong
timbang mbentoyong mikir butuh
ambok luwih becik sendhonan
sendhon mbalung geni ngono dol … dol
mbalung geni mas … mbok menawa
tahun iki mas … aku bisa
mbalung gheni mas … mbok menawa
tahun ngarep mas … aku mulya
mbalung geni dhik … mbok menawa
aku kowe dhik … ora rekasa
mbalung geni dhik … mbok menawa
globalisasai dhik ra gawe kuciwa
mboke kampret mas … mbok menawa
muga-muga kabeh titah kalis ing sambekala
oh hiya cocok-cocok
wis … wis mengko yen kelantur-lantur dhik
Semarang, 12 April 1994
(Pustaka Candra. Edisi 193 1996/1997)
Ing kutha gedhe
Kabeh paraga dha nduweni lara bisu
Jalaran angger pethuk mung kaya semut
Onthak-anthuk thok
Ditakoni malah tudang-tuding
Kaya wong pancingen, apa ngene iki sing jenenge egois ki.
Semarang, 12 April 1994
(Pustaka Candra. Edisi 193 1996/1997)
Cerita Saka Manca
ing papan sarwa salju, aku
ngangen-angen lawang gubug binuka
ana bedhiyang lan lincak
nanging wis kebacut dadi salju
guritan apadene kekarepan
nglinthing bareng tumiyupe angin
nunjem-nunjem dom periih
sadawane wengi
kangmangka ing ngisor salju pinendhem candhi
sing durung kober kababar unine prasasti
Babad Wedhi Pasisir
Sorene sore jingga
wengine wengi biru
kembang pandhan mesem marang mbulan
tangane ngawe-awe sajak kemayu
apa hiya iki dayane layang atimu
sing jare bakal ditulis kalane ijen
lan sendhang mung amping-ampingann jendhela
sing wengi iki isih panggah binuka?
biyen aku nate apal gojegmu
kepiye nalika bingung ndhedher sagegem guritan
ing lemah suwung pinggire taman
ora ketang mbalang liring sambi mungkur
nyamudana wingkis sakehing kekarepan
nutup kudhuping kekembangan
iki babad wedhi pasir
pinaes ganda aruming mawar
rarasing riris dhadha kumesar
Read more:
http://konsultasisawit.blogspot.com/2011/09/contoh-geguritan-puisi-bahasa-jawa.html#ixzz1l9WeQpfL
PETENGING WENGI
sumribit angin ngelus langit sore
manuk sriti bali ing pucuking cemara
nganti tekaning wengi sing nyenyet
gawang-gawang katon pasuryanmu
gawe tambah kekesing angin sore
tumlawung rasa kang ngulandara
wengi bakal tumeka maneh
bareng karo wewayanganmu
kang bakal ngebaki impen petenging wengi
lumaku turut petenging lurung
bakal gawang-gawang campur mega-mega
apa kudu tak buwang bareng karo lumingsiring wengi ?
PEPADANG BAKAL TUMEKA
angrantu sinambi jumangkah ing dalan kang peteng kebak sandungan
mecaki lurung lurung kang dawa satengahing ara-ara samun
bumi kang kapidak kebak sinengker
anggawa ganda bacin
manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sore
peteng kang gemuleng ing angganing manungsa
wus sinerat ana ing kitab duk ing uni
pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah
kanggo kita sami jalma manungsa
kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun
amadhangi sakendhenging jagat raya
mara gage kita sami tumenga ing angkasa
mangayubagya rawuhipun sang pepadhang
kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga
mangestu nampi pepadhang …..
WAYAH ESUK PEDUT ANGENDANU
rong puluh tahun kepungkur aku lan sliramu nate mlaku ana dalan kene
saklawase ora nate ketemu
saliramu lan saliraku wus beda ora kaya biyen nalika isih tak kanthi
gandaning wengi mau isih sumrebak ngebaki pedut wayah esuk
wus aja mbok tangisi lakon kang wus kapungkur
wus pirang wayah ketiga tak lakoni nganti rambut warna ireng lan putih
ing dalan iki rong puluh tahun kepungkur
ana cerita rinajut endah
dik, kala kala sliramu isih dadi impenku
pirsanana ana nduwur kae
ana teja manther ing sela-selaning gegodongan
lan lintang panjer wengi sing isih kari sakmenir gedhene
saiki aku lan sliramu linambaran rasa kangen
simpenen kangenmu ana impen ***
LINTANG-LINTANG
lintang-lintang abyor ing tawang
cumlorot sliweran nalika alihan
kumleyang mencok ing socamu asihku
cahyane gumebyar sunare gilar-gilar
ing telenge atimu sliramu tansah dakantu
lintang-lintang alihan
cumlorot telu ana pundhakku
kawitan lintang abang lintang perang
kapindho lintang mirunggan lintang kamanungsan
pungkasan lintang kumukus lintang kadurakan
SEDYAKU
Wis, Jeng…
Aku sumeleh
nyelehake pangarep-arepku
marang katresnan lan kawigatenmu sing semu
yen nyatane amung semene
cunthele lelakonku…
Pepenginku tansah sumandhing
lan nresnani sliramu
kudu dakprunggel
sing luwih wigati, Jeng
donga lan pengestumu wae
tansah mili kanggo aku
Wis, Jeng
aku pamit
becik njembarake pikir
nggayuh kabegjan
mring ati lan katresnan satuhu
tan ora binagi ing liyan
sempurna ing guritan siji…
PEPADANG BAKAL TUMEKA
angrantu sinambi jumangkah ing dalan kang peteng kebak sandungan
mecaki lurung lurung kang dawa satengahing ara-ara samun
bumi kang kapidak kebak sinengker
anggawa ganda bacin
manuk manuk dhandhang kekitrang wayah sore
peteng kang gemuleng ing angganing manungsa
wus sinerat ana ing kitab duk ing uni
pepadang bakal tumeka anggawa kabar bebungah
kanggo kita sami jalma manungsa
kang bakal amadhangi lurung-lurung, dalan-dalan lan ara-ara samun
amadhangi sakendhenging jagat raya
mara gage kita sami tumenga ing angkasa
mangayubagya rawuhipun sang pepadhang
kanthi mesu raga nutup babahan nawa sanga
mangestu nampi pepadhang
KEKUDANGANKU
o, ngger sang ponang jabang bayi
bebarengan tangismu kang kejer sumusup ing wengi
sira wus lahir kanthi slamet
nyawang gumelaring jagat raya
yen sira nangis tak emban lan tak tembangake dandang gula lingsir wengi
kapurih sira bisa turu kanthi tentrem
yen sira mesem tak kudang tak liling
o, ngger sang ponang jabang bayi
tak gadang dadiya wong kang luhur bebudenmu ing tembe ***
kanggo: fabian moreno setiawan lan rubi dirgantara
UDAN WAYAH SORE
udan riwis-riwis nggawa angin gumanti
ora kaya nalika kang kawuri sing kebak pangarep-arep
dikaya ngapa lemah wus kebanjur teles
sesuk esuk yen sang surya wiwit sumunar
lan manuk kepodang colat-colot ana wit gedang
tak tunggu tekamu ing sak ngisore payung
tak kanthi lakumu tumeka ngendi
mbokmenawa sesuk sore wus ora udan riwis-riwis
marakake gawe kekesing ati
manuk kepodang wus mabur mangulon
nanging tetep tak tunggu tekamu ***
NALIKA SEPI
pasuryanmu sing bening
tumiba ing banyu mili turut pletheking surya
saya suwe tansaya adoh
ninggalake sepi
tan ana sabawa gumrisiking alang alang
aku mung bisa nyawang
pasuryanmu sing kagawa banyu mili turut kali
nganti datan katon kasaput pedut *
RON GARING
Wengi sansaya atis
nalika aku sesingidan ing sajroning swara gamelan
kang digawa dening angin
prasasat tan kendhat
anggonku kulak warta adol prungu
ananging isih mamring
aku wis pingin cecaketan
obormu kang makantar-kantar
madhangi jangkah lan jagatku
ana ngendi papanmu
lelana tapa brata
tanpa pawarta tanpa swara
aku kadya ron garing
kumleyang kabur kanginan
ing jagat peteng lelimengan
krasa luwih abot
anggonku ngadhepi dina-dina ing ngarep
mlakuku ora mantep
kagubet ribet lan ruwet
adoh saka cahyamu
pedhut ing sakindering pandulu
panjenengan
guruku, sihku, oborku
kancanana sukmaku sinau bab katresnan sajroning ati.
Pengarang: Budhi setyawan
Read more:
http://konsultasisawit.blogspot.com/2011/09/contoh-geguritan-puisi-bahasa-jawa.html#ixzz1l9YWl91c
G E T I R A N H A T I
(oleh: Siti Fatimah Ahmad)
Hati yang mengenal getir
tentu kan berusaha menjadi tabah jika kuat menempuh badai.
Kata yang membeku bisa cair
dek halusnya bicara selembut sutera meneduh duka di jiwa.
PEKAT MALAM yang menyulam gelap pasti akan berlalu
oleh suluhan sinar bulan yang menerpa awan
mencari ruang menilik sang Pungguk yang selalu merindu dendam.
Lalu…….siang menjelma, mengubah benak jiwa
setenang air di tasik biru
menyelimuti hati yang sendu
kerana rindunya belum berbalas.
Tunggulah, wahai……. hati
akan ada khabar dari jauh menitip pesan
bahwa pelangi akan mengarak mentari menyinar SENYUMNYA
menghangatkan rindumu.
(dierjemahkan oleh: Kakanda AS)
G E T I R I N G A T I
(dening: Siti Fatimah Ahmad)
Ati kang nandang getir
mesthi anggegulang amrih tatag-teteg yen ta nrajang prahara.
Tembung kang njendhel-kenthel bisa cuwer-ajer
kanthi alusing wicara lemes lumering sutra ngeyomi dhuhkita ing jiwa.
DHEDHETING RATRI kang ngrumpaka peteng mesthi bakal mungkur
dening oboring cahya rembulan nabrak adarati
ngupadi lowahan niliki sang Pungguk kang tansah kangen, lara branta.
Sabanjure……. awan wus manjalma, ngowahi punjering suksma
kadya antenging tirta ing tlaga biru
nglurubi sekeling driya
karana kangene durung kawales.
Entenana, dhuh ati……..
arep ana warta saka kadohan anitip weling
yen kluwung ngarak dewangkara nyuluhi ESEME
gawe angeting kangenmu.
CATATAN:
1.Terjemahan dalam bahasa Jawa digunakan dengan bahasa Jawa ‘ngoko’
Ada kata-kata bahasa Jawa Kuno = bahasa Kawi yang dimasukkan untuk memperindah sebuah geguritan (puisi Jawa). Dalam bentuk tembang/lagu Jawa klasik bahasa Kawi masih banyak digunakan. Namun dalam sastera Jawa Baru/ Modern sudah jarang digunakan. Padahal banyak kosakata Kawi ini yang memiliki ‘intonasi’ bagus maka sengaja saya angkat dalam puisi-2 saya sehingga kata-kata indah itu tidak punah dimakan jaman. Dan orang Jawa tidak lupa makna kosakata itu
2.Mengenai bahasa Kawi digunakan masyarakat Jawa mulai abad pertama sampai dengan abad ke-15. abad ke-16 sampai sekarang bahasa Jawa modern. 3.Arti kata Kawi dalam puisi terjemahan diatas sbb:
Prahara= angin badai; dhuhkita= kedukaan hati; ratri= malam hari; adarati= mega, awan; branta= asmara; suksma= jiwa, sukma; kadya= seperti; tirta= air; sekel= kesedihan hati; driya= hati; karana= karena; dewangkara= matahari.
Komentar
Posting Komentar